ساعت يک بامداد است و جرج بوش بهمراه توني بلر به سوالات خبرنگاران پاسخ مي دهند همه سوالات پيرامون عراق و ادامه فعاليت بازرسان سازمان ملل است.
صدام همان بازي بعد از جنگ با کويت را ادامه مي دهد اگر او خلع سلاح نشود ما اينکار را انجام مي دهيم؛ او براي دنيا خطرناک است و بايد خلع سلاح شود و فرصت بعدي چند هفته خواهد بود نه چند ماه! اين خلاصه صحبتهاي هر دو نفر است.
البته مطلب تازه اي مطرح نمي کنند اما همين يعني شروع جنگ.
نسل من به ياد دارد جنگهايي را که در سه دهه گذشته رخ داده اند. و اکنون که با خود مي انديشم مي بينم زندگي ما همه اش استرس و نگراني بوده است همانطور که رقيه ديروز مي گفت او راست مي گفت چه ارزشي دارد اين زندگي که همه اش نگراني باشد.
يادم مي آيد زماني که مرحوم پدرم از جنگ جهاني دوم و زمان اشغال ايران توسط روسها مي گفت و من هميشه کنجکاو بودم که چطور اتفاق افتاده اند؟ اما اکنون دير زماني است که پاسخم را يافته ام. جنگ هشت ساله با همين کشوري که الان همين مطلب را از آنجا مي نويسم هنوز زمان ميخواهد تا فراموش شود همين طور جنگ افغانستان که هنوز هم ادامه دارد.
آيا جنگ تازه اي بر تعداد آوارگان خواهد افزود و آيا باز هم فرزنداني پدرانشان را از دست خواهند داد؟ و مادراني در سوگ فرزندانشان خواهند نشست؟
آري زندگي ديگر همه اش نگراني شده است و بس!
