يکسال گذشت
و انگار همين ديروز بود در جمعه روزی بم لرزيد و چنان اسم خود را در اقصی نقاط دنيا طنين انداز شد که هيچ زمانی تصورش را نمی کرد چنين جهانی شود حتی با داشتن ارگی کهن که خود يادگار قرنها زندگی در آنجا بود.
برای هر کسی پنجم ديماه ۱۳۸۲ نشان از غم و غصه و زنده نگه داشتن ياد هزاران انسان از دست رفته می باشد و برای من نيز.
اما زمانی که خود به عکس پوستر نمايشگاه جوانه های بم می نگرم و اميد اين کودکان در زندگی کردن را می بينم کمی آرام می گيرم.
ياد قربانيان زلزله بم گرامی باد.
