براى رولان بارت عکاسى با مرگ آغاز شد
او که نمىتوانست فقدان مادر را بپذيرد، به عکسهاى او پناه آورد و زندگى دوم خود را با مادرش آغاز کرد و عکس و نوستالژى موجود در آن جايگزينى مجازى براى پر کردن جاى خالى مادرش شدند. در واقع براى رولان بارت عکاسى با مرگ آغاز شد و عکس حکم زندهکنندهاى مجازى را داشت، پس بيشتر از هر کس، مىتوان مرگ را در عکاسي، از ديدگاه او مورد بررسى قرار داد.
فرهنگ آشتی
