استاد مميز با شکوه تمام توسط دوستدارانش بدرقه شد.
طبيعت زيباي کردان اينبار پذيرای استاد خواهد بود تا ابديت.
عکسهای بيشتر
اين مطلب را از وبلاگ استاد شکرخواه بخوانيد:
خط و نقطه
موضوع اصلا بر سر مرگ نیست؛ خورشید؛ هر بار که طلوع می کند؛ این فرصت هست تا برای خودمان و برای دیگران مفید باشیم.
اما غروب هر روز؛ چیزی می میرد؛ می میرد بی هیچ فرصتی؛ زیر پای خورشیدی که به شتاب بیتوته می کند پشت کوهها : بخشی از عمر ما
شاید دل ما به همین خاطر است که غروب ها می گیرد؛ نمی دانم شاید هم بهانه ای دیگر دارد، شاید چیزی می خواهد بترکد؛ چیزی مثل دل ما.
موضوع بر سر مرگ نیست؛ همه می میریم و آنچه به آن جهان می بریم همان چیزهائی است که همین جا؛ پشت سر جا می گذاریم.
نه، نه ! موضوع اصلا نمی تواند بر سر مرگ باشد؛ بر سر زندگی هم نیست؛ موضوع بر سر تعریف زندگی است؛ بر سر شروع زندگی.
باور کنیم مشکل این نیست که مرگ زود فرا می رسد؛ مشکل این است که دیر شروع به زندگی می کنیم. آقا مرتضی بلد بود در هر روز از زندگی اش؛ زندگی کند. زندگی برای آقا مرتضی خط نبود، مجموعه ای از نقطه ها بود؛ و او قدر هر نقطه را می دانست.
