اما آيا اين به تنهايی کافی است؟!
در يک هفته ای که ننوشتم اينگونه نبوده که بيکار باشم و نخواهم که بنويسم
بعضی اوقات کارهای مهمتری هم وجود دارد که بايستی انجامشان داد.
تصميمات آنی برای انجام کارهای مهم از جمله اينهاست. فکرش را بکنيد برخی
برای انجام اثاث کشی منزلشان حتی در صدد کسب اجازه از خودشان هستند!!
و در مقابل برخی اينکار را در يک روز از تصميم به عمل تبديل می کنند.
و همين شايد برای ما نيز درسی باشد تا زندگی را راحتتر ببينيم و خيلی سخت گير نباشيم در بر خورد بادشواريهای پيش رو.
غرض از نوشتن چند خط بالا ربطشان به کاری است که دوستانم در انجمن بم بمان به
پايان رساندند. نمايشگاه عکسهای بم هم اکنون در شهر کرمان بر پاست و تا ۳ آبان در گالری بوتيا در معرض بازديد علاقه مندان است. اين عکسها بنابر تصميم اعضا انجمن در ديماه امسال همزمان با سالگرد زلزله بم به مرکزی که برای به نمايش در آوردن عکسها در محلی دايمی امکان مناسبی فراهم نمايند اهدا خواهد شد تا در شهر بم به يادگار بمانند.
انجام چنين حرکتهايی که توسط جوانان علاقه مند به مسايل اجتماعی پيگيری و به نتيجه می رسد شايد مهمترين درسش برای مسولين اين باشد که بدون همياری آنان نيز انجام
کارهای مهم امکان پذير است هر چند با دست خالی و دشواريهايی همراه باشد.
اما آيا اين به تنهايی کافی است؟!
عکس: حميد صادقی
علی نقوی سمت راست - از اعضا انجمن بم بمان در حال ارايه توضيح به حسين مرعشی معاون سابق رييس جمهور و رييس سازمان ميراث فرهنگی - نفر اول سمت چپ
در همين ارتباط:
نمايشگاه بم امروز در كرمان افتتاح شد
نمايشگاه عكس بم يادآور فراموشكاري ماست
