فعلا هيچ حسی برای نوشتن ندارم حداقل تا چند روز
طاهر قربانيان نژاد باجناقم رفت تا ابديت و من مدام به آرش تنها پسر ۱۳ ساله اش
می نگرم و اندوهم بيشتر می شود. اکنون آرش را نمی توانم درک کنم و نمی دانم او نسبت به ديگران که مدام برايش دل می سوزانند چه احساسي دارد اما می دانم غم از دست دادن پدر چقدر سخت است.

خبرنگارانی که عکاس می شوند!!
چند روز پيش از استاد علی کاوه در مورد فعاليت انجمن عکاسان ورزشی جويا شدم با ناراحتی گفت: انجمن عکاسان ورزشی آنچنان که بايد فعال نيست!
اين در حالي است که با توجه به تعداد نشريات ورزشی موجود ( حداقل ۱۲ روزنامه ورزشی در روز منتشر می شود) و با توجه به وجود عکاسان خوب و فعال به نظر بايد فعاليت انجمن مذکور در سطح کيفی مناسبی باشد.
استاد کاوه همچنين از استفاده کردن سهميه عکاسان ورزشی توسط خبرنگاران ورزشی در سفر های خارجی شديدا ابراز ناراحتی مي کرد.
اينکه هر کسي از خبرنگاران در شرايط و موقعيتهای بخصوص و صرفا براي رفتن به سفر خارج دوربين عکاسي بدست مي گيرند تا در کاروان ورزشی جای داشته باشند جای تاسف دارد.
از وقتی عکسهای ارسالی پژمان راهبر از مسابقات آسيايی چين در شرق را ديدم بنا داشتم اين مطلب را بنويسم که ديدم امروز ساتيار از ورود پژمان راهبر به جمع عکاسان خوشحال است! ساتيار بايد بداند که آيا اين عمل پژمان درست است که در داخل ايران خبرنگار و در خارج عکاس باشد؟!!

عكس از پژمان راهبر

چند وقت پيش اميد صالحی اين عکس را در زمانی که هنوز وقايع اتفاقيه چاپ مي شد عکاسی کرده و تا جايی که يادم می آيد قرار بود يک روز بعنوان عکس يک چاپ شود که عمر روزنامه خيلی کوتاه شد و امکان جاپش فراهم نيامد.
امروز اميد اين عکس را برايم فرستاد و يادآور شد که عاقبت روزنامه نگاری همين است!

حالا شما هم اگر مايل هستيد به جمع روزنامه نگاران بپيونديد اين گوی اين ميدان.
در ضمن برای شروع من پيشنهاد می کنم از همين روز دوشنبه فردا شروع کنيد و در جمع روزنامه نگاران متحصن در انجمن صنفی روزنامه نگاران از ساعت ۱۳ تا ۱۶حاضر شويد
و از حقوق خودتان که قرار است در آينده از بين برود پيشا پيش دفاع کنيد.
البته خبر تکميلی تحصن را در وبلاگ روزنامه نگاران که بعد از توقيف وقايع اتفاقيه و جمهوريت بوجود آمده است مي توانيد ببيند.
● با دستهای بسته اعتراض خواهیم کرد!
روزنامه نگاران این بار به نشانه بسته بودن فضا و توقیفهای پی در پی و سلب موقعیتهای شغلی و بیکاری تحمیلی دستان خود را میبندند تا چندمین توقیف این سالها با واکنشی متفاوت رقم بخورد...

ساتيار امامی يکی از عکاسان فعال هم به جمع وبلاگ داران اضافه شد اين هم عکسی از وبلاگ ساتيار که خودش اون طرف سمت راست بالاتر از همه دوربينش را بالا گرفته است.

عکس از محمد اسلامی راد

از نواب تا م امام خمینی مشکلی نبود ولی از م امام خمینی تا میرداماد .چرا .آن هم برای من که از صبح دنبال دعوا بودم -... - از یک پسر بچه عکس گرفتم که کنار مادرش نشسته بود مامانه هم گیر داده بود چرا اجازه نگرفتی ؟گفتم :صورتتون تو عکس نبود که بخواهم اجازه بگیرم . از اون طرف یه خانم دیگه که دختر ۱۴-۱۵سالش کنار دست اون پسره بود شروع کرد به گیر دادن که یعنی چی ؟چه حقی داری .منم داد زدم :مگه من از تو عکس گرفتم که شدی کاسه داغ تر از آش .اونم ول کن نبود .بچه های من هم اینجا هستند .تو عکس افتادن .برو از فامیلهای خودتون عکس بگیر . من تو اینجور مواقع همیشه جوابم اینه :آره دختره آفتاب مهتاب ندیده تونو نگه دار یکی میاد میبره همچین خوشبختش می کنه ... ولی اصلا جاش نبود ...اگه می گفتم کتک رو خورده بودم . خلاصه اینکه تا میرداماد این دو تا منو ول نکردن .توی ایستگاه که رسیدیم . دوربینو گذاشتم توکیفم و سرخوش راه افتادم . هیچ کس نمی تونست هیچی بگه . از دومین پله برقی هم که بالا آمدم صدای پیجر بلند شد :کلیه عکاسان اعزامی از روزنامه همشهری به اتاق کنترل .حالا منو اون وسط تصور کنید که دلم می خواست قهقهه بزنم . این اولین مشکلی بود که در این مدت برایم پیش اومد ولی اصلا دچار یاسم نکرد تازه مصمم تر هم شدم . از وبلاگ عکاسها به بهشت نمی روند.

و بالاخره جلسه داوری يازدهمين جشنواره مطبوعات برگزار شد و با اعلام انصراف انجمن صنفی مطبوعات از تحريم جشنواره امسال با حضور علی کاوه - حسين پرتوی - محمد اسلامی راد - سيف اله صمديان - محمد فرنود - راهب هماوندی و من عکسهای رسيده داوری شدند.

امروز روز عکاسان بود که در وبلاگ بنويسم.
در مسير بر گشت خيابان کريمخان يکدفعه ديدم يکنفر وسط خيابان مشغول عکاسی است
من که رانندگی می کردم کنجکاو شدم که کيست؟ از بخت بدم هم در خط سبقت بودم سرعت را کم کردم و ديدم کامران عدل است خواستم دوربينم را حاضر کنم اما ديدم مجالی نيست و از عقب ماشينها می آيند رفتم جلوتر دور زدم تا من برگردم عدل جايش را عوض کرده بود و داشت آنطرف خيابان می رفت!
پس دوباره دور زدم اينبار تا او متوجه باشد من هم از او عکاسی کردم و البته اين عکس زمانی است که او نزديک ماشينم شده بود.
در چند دقيقه کوتاهی که با هم صحبت کرديم او از دوسالانه و نحوه برگزاری آن گفت و اينکه چرا بايد بدين صورت جريان سازی در عکاسی صورت گيرد؟ وی به شدت از نحوه برگزاری نمايشگاه ناراضی بود و معتقد بود که اين دوسالانه آينه عکاسی ما نيست.

صمديان و راستانی هر جا که باشند بحث عکاسی هم آنجاست حتی اگر آن عکس مردمک چشم راستانی باشد که صمديان در دست دارد!
حکايت از اين قرار بود که اينبار نيز محسن طبق معمول همه را شوکه کرد و اينبار با عکسهای چشمهايش که البته دکتر چشم از چشمهای او گرفته بود. آنطور که محسن مي گفت ديد چشم راستش دچار اشکال شده است.

نشست با هيئت انتخاب دو سالانه
بنا براعلام دبيرخانه دو سالانه عکس تهران روز دوشنبه 5 مرداد 1383 نشست پرسش و پاسخ با اعضاء هيئت انتخاب دو سالانه در ساعت 5 بعد از ظهر در نگار خانه خيال برگزار خواهد شد . در اين نشست اعضاء هيئت انتخاب حضور خواهند يافت.
نشست با هيئت داوری دوسالانه نيز برای روز دوشنبه هفته آينده12 مرداد 1383 پيش بينی شده است.

مهمترین مسئله‌ی دو سالانه و نظرات عکاسان در سايت کارگاه

امروز برای ديدن فيلم Man Ray که از طرف انجمن عکاسان ايرانشهر برای دومين بار در خانه هنرمندان به نمايش در می آمد رفتم و واقعا از ديدن آن لذت بردم اين فيلم خوش ساخت به مدت ۵۰ دقيقه و به زبان انگليسی به بررسی آثار اين عکاس آمريکايی
مي پردازد. Man Ray را به عبارتی می توان از جمله عکاسان تاثير گذار در روند شکل گيری هنر مدرن خصوصا در زمينه عکاسی ناميد. وی که هم زمان با عکاسی( که البته به صورت تجربی آموخته بود) نقاش - فيلمساز - مقاله نويس - فيلسوف - شاعر نيز به شمار مي رفت در ۱۸۹۰ در امريکا متولد و در ۱۹۷۶ در گذشت.
او از پابلو پيکاسو - ارنست همينگوی - سالوادور دالی - گرترود استاين و جيمز جويس عکس گرفت.
برخی از صحبتهای وی در فيلم که از زبان خودش عنوان می شد عبارتند از:
خيليها می گويند من از زمان جلوترم - اين طور نيست - در واقع آنها از زمان عقب ترند.
هنرمند دست به خلق نمی زند - روحيه زمانش را بيان می کند.
قرار است در آينده ای نزديک اين فيلم از طرف انجمن عکاسان ايرانشهر با زير نويس فارسی و به صورت DVD تکثير و در اختيار علاقه مندان قرار گيرد.

افشين شاهرودی را امروز در خانه هنرمندان ديدم او از دريافت مجوز فصلنامه تخصصی عکاسی خود از وزارت ارشاد اسلامی خبر داد و گفت: نام نشريه فصلنامه تخصصی عکاسی خلاق خواهد بود و به دو زبان فارسی و انگليسی و در قطع 4 A منتشر خواهد شد او پيگيری جدی حقوق عکاسان را از اولويتهای کاری نشريه عنوان کرد.
وی همچنين از پخش بين المللی نشريه نيز سخن گفت.
به اميد موفقيت وی در عرضه يک نشريه حرفه ای در زمينه عکاسی

مطلبی از ايرج بابا حاجی در باره نخستين فتوژورناليسم در شرق
نوشتن از على خادم و هنرش كار آسانى نبود چرا كه او در اوايل دهه ۷۰ از دنيا رفته و دستش از دنيا كوتاه است. مى دانستم كه او اولين عكاس مطبوعاتى ايران بوده و در آن زمانى كه مجلات و روزنامه هاى ما از تصويرهاى ترسيمى و نقاشى هاى مرحوم دولو استفاده مى كردند، على خادم عكس و فتومونتاژ را به مطبوعات و مديران آن معرفى كرد. آن زمان مرسوم بود سردبيران سوژه و داستان و شخصيت هايش را به طراح و كاريكاتوريست مى گفتند و او هم طراحى مى كرد...

Philip MacKinnon سفير کانادا در تهران امروز بعد از عدم موفقيت در ورود به جلسه سوم دادگاه زهرا کاظمی مشغول سيگار کشيدن در ماشين خودش می باشد.

The most wonderful of all thing in life, I believe , is the discovery of another human being with whom one’s relationship has a glowing depth, beauty, and joy as the years increase
This inner progressiveness of love between two human beings is a most marvelous thing, it cannot be found by
.looking for it or by passionately wishing for it
It is a sort of Divine accident

A poem from Sir Hugh Walpole

باور من اينست
که شگفت انگيزترين چيزها در زندگی
کشف انسانی ديگر است
که با او
رابطه انسان
در گذران سالها
ژرفايی پرشکوه - زيبايی و سرور می يابد.
عشقی چنين دم افزون و درونی
بين دو انسان
حيرت انگيزترين چيزهاست.
چنين عشقی
با جستجو
و يا با آرزوی سودايی
بدست نمی آيد
بلکه
پيشامدی است آسمانی

متن بالا از سرهاوالپول می باشد که از کتاب دل به روياها بسپار نقل کردم.
با سپاس از دوست خوبم بيژن کيانی

خبر هميشه ناگهانی اعلام می شود اصلا اين خاصيت خبر است
روزنامه وقايع اتفاقيه توقيف شد
عمر اين روزنامه هم کوتاه شد - چاره چيست؟
مصطفي خانزادي، مديرمسوول روزنامه‌ي وقايع اتفاقيه به خبرنگار ايسنا گفت: فقط به ما اطلاع داده‌اند كه از فردا يكشنبه روزنامه توقيف است و نبايد منتشر شود.

وحيد پور استاد بعد از امضا نامه دادستانی مبنی بر عدم انتشار روزنامه در حال مطالعه آن می باشد.

اين هم عکس خداحافظی تعدادی از همکاران اين روزنامه

محمد تهرانی
بعید می دانم از عکاسان ؛ کسی تردیدی در ضرورت ایجاد انجمن عکاسی ایران داشته باشد .سؤالی که وجود دارد چگونگی شکل گیری و روند فعالیت این انجمن است...

نامه ای به دبير دو سالانه عکس- محمد تهرانی

آقای جلالی عزيز!
به عنوان کسی که در چند دوره جشنواره عکس به عنوان داور حضور داشته ام؛ هم با دنیای داوری تا حدود نسبتا زیادی آشنا هستم و هم صحبت های بسیاری از دوستان عکاس را که در جشنواره های مختلف به داورها یا نتیجه ی داوری ها و یا مسائل حاشیه ای اعتراض داشته اند شنیده ام...

بی بی سی
دو روز قبل از آغاز محاکمه يکی از کارکنان اطلاعاتی ايران که به قتل زهرا کاظمی، خبرنگار ايرانی الاصل کانادايی متهم است، تنش ميان ايران و کانادا شدت گرفته است.
در همين راستا، کانادا سفير خود را از تهران فراخوانده و بيل گراهام، وزير امور خارجه کانادا گفته است پشت درهای بسته دادگاهی در ايران نمی توان عدالت برقرار کرد....

اعلام اسامي راه يافتگان به مرحله نهايي جايزه کاوه گلستان

سايبر ژورناليسم : پرقدرت و بدون سردبير !
يك نمونه بتاي تازه از سايبر ژورناليسم News around the Web
آنچه مي خوانيد محصول سردبير يا تحريريه نيست . محصول تكنولوژي است.
از سايت استاد دات

اقدام قبل از پرسش

وقايع اتفاقيه: انجمن ملي عكاسان ايران به زودي از سوي معاونت هنري وزارت ارشاد تأسيس خواهد شد.
ايسنا خبر مي‌دهد كه قرار است از سوي معاونت هنري، كليه رشته‌هاي تخصصي عكاسي دعوت شوند تا در بنياد آفرينش‌هاي فرهنگي، هنري نياوران گردهم آيند و براي تشكيل انجمن ملي اقدام نمايند.
اينكه نهادي دولتي براي تشكيل انجمني صنفي دست به كار شود، جالب‌توجه است....

دوسالانه‌اي براي عكس و گرافيك

نوشته آزاده عصاران در وقايع اتفاقيه
بيش از يك هفته از روز افتتاحيه ‌مي‌گذرد. اين روزها گالري خيال از شلوغي و ازدهام روز اول دور شده و تابلوها و قاب‌هاي عكس روي ديوارهاي چهارمين يا نهمين بي‌ينال عكاسي هنوز سر جاي خود هستند. علاقه‌مندان و عكاسان هنوز در حال تماشاي عكس‌هاي همكاران خود حضور دارند و زمزمه‌هايشان در مورد نحوه داوري و برگزاري دوسالانه به گوش مي‌رسد.

انگشتهای اتهام را پايين بياوريد
نوشته رضا جلالى در شرق:اولين نكته حائز اهميت در برگزارى نمايشگاه عكسى با عنوان دوسالانه عكاسى ايران در يكى از بعدازظهر هاى گرم و خفه تيرماه تهران، اعدادى است كه مى توانند نقش مهمى در نگره عام نسبت به اين نمايشگاه و در مجموع جريان موجود در عكاسى هنرى ايران، ايفا كنند....

مصاحبه آزاده عصارانبا ديويد جوليان
ديويد جوليان عكاس حرفه اى متولد بوستون است كه در زمينه تصويرسازى و طراحى هم فعاليت مى كند و علاوه بر اينها در كارگاه هاى آموزش عكاسى در آمريكا تدريس مى كند. ديويد سبك خاصى در عكاسى دارد. او با دوربينش تصويرسازى مى كند. عكس هاى او در نگاه اول اصلاً يك عكس ساده به نظر نمى آيد. او عكس هايش را براى گالرى ها و كلكسيون دارها مى گيرد درست مثل تصويرسازى كه اين كار را با مالتى مديا انجام مى دهد. عكس هاى او به دليل همين ويژگى تابه حال جوايز زيادى را از آكادمى هنر و تصويرسازى آمريكا دريافت كرده اند....

خيلی وقت بود خنده ای از آقای رييس جمهور نديده بودم.

حذف عکس از دو سالانه !

چند روز پيش برای ديدن مجدد عکسهای نهمين دو سالانه عکس تهران رفتم تا با خيال راحت تمام عکسها را ببينم.
متوجه شدم عکسم ازخانم شيرين عبادی را از روی ديوار برداشته اند!
از يکی از مسئولين نگارخانه خيال حاضر در نمايشگاه جويا شدم وی اعلام داشت مسئولين ساختمان اين عکس را از ديوار برداشته اند!
پی گيری هایم درمحل به نتيجه ای نرسيد. در تما س با بهمن جلالی دبير نمايشگاه او نيز اظهار بی اطلاعی کرد.
آخر من نمی دانم عکسی که بارها همه جا چاپ شده و در روز افتتاحييه روی ديوار بود چرا بايد حذف شود؟!
ساتيار امامی هم عکسی از من گرفت که در جای خالی قاب ايستاده ام.

سرانجام ازسوي معاونت هنري وزارت ارشاد،«انجمن ملي عكاسان ايران» تشكيل مي‌شود
ايسنا - شهريور ماه سال جاري تشكل‌هاي عكاسي عكاسان حرفه‌يي و هنرمندان عكاس مستقل، در بنياد آفرينش‌هاي فرهنگي هنري نياوران گرد هم مي‌آيند تا انجمن ملي عكاسان ايران را تشكيل دهند.
دكتر اسماعيل بني اردلان - رييس بنياد آفرينش‌هاي فرهنگي هنري نياوران - با اعلام اين خبر در گفت‌وگو با خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با اشاره به تشكيل انجمن در حوزه‌هاي مختلف هنري و نبود آن در حوزه‌ي عكاسي ايران گفت: در اين حوزه تاكنون به واحدي در خانه سينما و خانه عكاسان بسنده شده و در حالت انجمن ملي عكاسان به شكلي كه دربرگيرنده همه تخصص‌هاي عكاسي باشد، وجود ندارد....

اگر به عنوان روزنامه نگار به روزنامه ها نگاه كنيم: همه چيز بايد متن باشد
اگر به عنوان فتو ژورناليست به روزنامه ها نگاه كنيم: همه چيز بايد عكس باشد
اگر به عنوان گرافيست به روزنامه ها نگاه كنيم: همه چيز بايد گرافيكي باشد
اگر به عنوان خواننده به روزنامه ها نگاه كنيم: روزنامه بايد آميزه اي از هرسه باشد
آيا روزنامه هاي ما چنين هستند؟...ادامه

احسان باز هم مثل هميشه به داد سايتم رسيد و اين تغييرات حاصل زحمات او و محمدرضا مي باشد از هر دو آنها سپاسگزارم.

دلايل خودم را در موافقت با بينال عکاسی در فيلم رازدشت گفتم اما حال که کمی از تب و تاب اوليه گذشته نبايد از نظر دور داشت که ارايه آثار در نمايشگاه به شدت دچار اشکالاتی است از جمله می توان به نوع پاسپارتو عکسها اشاره کرد که دارای ضعفهايی است.
اطلاع رسانی نيز در حد يک نمايشگاه در اين سطح نبود.
اول قرار بر اين بود که آثار در قطع ۳۰*۲۰ به نمايشگاه ارسال شود و بعد از انتخاب آنها به شرکت کننده ها اطلاع داده شود تا در قطع بزرگ ارايه شوند که حتی در فرم نمايشگاه قيد شده بود. اما چنين نشد و من که ۵ قطعه عکس در نمايشگاه داشتم تا روز بر پايی چنين اطلاعی نيافتم و فقط دو روز مانده به نمايشگاه تلفني از من خواسته شد تا يکی از عکسهايم را در قطع بزرگ ارايه کنم که بعد از چاپ بزرگ آن عکس را نيز آقای سميع آذر خودش به من گفت چون با بقيه آثارم جور نبود بهتر ديدند که همان قطع کوچک به نمايش گذاشته شود. بعدها دوستان ديگر نيز به من گفتند آنها نيز معترض ارايه آثارشان هستند.
نوع چيدمان عکسها نيز هيچ گونه ترتيبی را ندارند عکسهای انتزاعی را میشد در يک سالن و عکسهای ديگر را در جايی جدا به نمايش گذاشت.
از هر نمايشگاهی در حد نام آن انتظار مي رود تا به استانداردهای حرفه ای نزديکتر باشد.
بي شک اين آيينه ای کوچک از توان عظيم عکاسی ايران است که نامهای بسياری از عکاسان در آن ديده نمی شود. از نظر من هر دليلی که به عدم شرکت در دوسالانه منجر شده باشد قابل قبول نيست. اما بی شک دلايل کسانی که شرکت نکرده اند شنيدني است.

عكس چيست؟
تصويري از واقعيت كه عكاس بر صفحه فيلم ثبت مي‌كند. اگر از اين چارچوب خارج شد، ديگر عكاسي نيست.
اين را كامران عدل، عكاس پيشكسوت مي‌گويد در حالي كه پشت به عكس اول دوسالانه عكاسي و رو به دوربين محمد رازدشت ايستاده است.
او مي‌گويد: اگر بتوان به كلاژ و مونتاژ عكس گفت، نقاشان بهتر از عكاسان اين كار را انجام مي‌دهند چرا كه سابقه انجام اين كار را هم بيشتر از ما دارند.
رازدشت اين فيلم را براي نمايش در نشست عكاسان مي‌سازد كه هفته آينده در موزه هنرهاي معاصر برگزار مي‌شود. كامران عدل چندمين عكاسي است كه جلوي دوربين او ايستاده است....ادامه

برگزاری نمايشگاه عکسهای نهمين دوسالانه عکس تهران و گزارش بی بی سی

اين از اون عکسهايی است که ديدنش خالی از لطف نيست.

نمايش فيلم من ري در خانه هنرمندان ايران

انجمن عکاسي ايرانشهر روز دوشنبه 22 تير 1383 در ساعت 18 در خانه هنرمندان ايران اقدام به نمايش فيلم " من ري" مي کند.
فيلم به زبان انگليسي است و انجمن عکاسي ايرانشهر براي آگاهي بيشتر اقدام به تهيه مقاله اي در باره زندگي من ري کرده است که در اختيار تماشاگران قرار مي دهد. بهاي بليت ورودي به اضافه هزينه تکثير مقاله 500 تومان است که در همان روز از خانه هنرمندان ايران قابل تهيه است.

نهمين دو سالانه عکس تهران افتتاح شد

تصوير پرتره کودکی که يک چشمش پانسمان شده است و با نگاهی اندوهگين دوربين را
نگاه می کند... عکسی از کاوه گلستان و اين آغاز دوسالانه امسال بود
همان اولين فريم که بر پرده سالن موزه هنرهای معاصر نقش بست دلم ريخت
او که وقتی در چنين مراسمهايی شرکت می کرد همه وجودش را در جهت به حرکت در آوردن عکاسان جوان بکار می بست.
می گفت: تو کار خودت را بکن و کاری به کار کسی نداشته باش اگر کارت را بلد باشی موفق می شوی و راه درست همين است.
و اکنون او ديگر نيست ولی هست.

با نگاهی به ترکيب افراد راه يافته به نمايشگاه امسال می توان نتيجه گرفت که نيروی جوان عکاسی کشور از راه رسيده است و با پتانسيل خوبی هم که در خود دارد نويد
آينده ای روشن را به همگان می دهد. اينکه عکاسی از اين نوع اين همه علاقه مند دارد که مشغول هستند خود گواهی بر باز شدن فضايی برای فعاليت در اين زمينه است.
اينکه هم معترض بود هم در جايی که بايد بود عقب کشيد هيچ نکته مثبتی نيست.
عکاسان چرا هميشه بعنوان گروهی نميتوانند دور هم جمع شوند؟ آيا بايد با هر حرکتی اعلام مخالفت کرد چون با نظر ما همسو نيست؟!
اينکه همگی ما حساس به روند تحولات حرفه خود هستيم بسيار عالی است اما نبايد توام با منفی نگری باشد.

پيمان هوشمندزاده با مجموعه عكس ( يك حساب سرانگشتي ) و از جمله عكس بالا در دو سالانه عكاسي تهران مقام سوم را به دست آورد و بورس مطالعاتي در فرانسه را كسب كرد.

اسم محسن راستانی برای من تداعی يک عکاس هنرمند با ديد فوق العاده عالی است که هميشه از همه چيز و همه کس ناراضی است!! و البته بعضی وقتها حق با اوست.
ديروز وقتی از روزنامه بيرون می آمدم درست دم در ديدم يکی باز گير داد به اين سيبيلم!
همين که برگشتم ديدم محسن اونجاست. با هم نيم ساعتی صحبت کرديم. براش از نمايش فيلمي که درباره او ساخته شده گفتم و کلی خنديديم او می گفت هنوز فيلم را نديده است ولی دخترش برای او تعريف کرده است. اينبار البته خدا را شکر محسن را سر حال ديدم. می گفت برای شبکه العالم مستند تهيه می کند و کم عکاسی مي کند.
همين که فردی مثل او که به گفته صمديان ؛ محسن فيلسوف عکاسان به حساب
می ايد ؛ اکنون در جايی مشغول کار است که دوستش دارد خيلی خوب است.
برايش آرزوی موفقيت دارم.

بالاخره دادگاه صدام هم برگزار شد و داغ عکاسی از صدام تو دل عکاسان ماند حالا
بعد ها مشخص می شود که کدام عکاس خوش شانسی توانسته از دادگاه عکاسی کند.