بالاخره با همفکری دوستان فراخوان فارغ التحصيلان عکاسی ورودی ۱۳۷۲ دانشگاه آزاد به منظور بر پايی نمايشگاه عکس به صورت زير در آمد:

بدين وسيله از تمامی فارغ التحصيلان عکاسی ورودی ۱۳۷۲ دانشگاه آزاد دعوت مي شود تا در نمايشگاه عکس گروهي اختصاصی خود شرکت کنند.
اين نمايشگاه بهانه ای است تا تمامی همکلاسيها پس از يازده سال گرد هم آيند تا ضمن تبادل تجربيات يک دهه کار در عرصه های مختلف اجتماعی ديداری تازه کنند.
بدين سبب خواهشمند است تا پايان وقت اداری ۱۵ مهر ۸۳ حداکثر ۵ قطعه عکس در سايز ۳۰ * ۲۰ سانتی متر با ذکر مشخصات فردی - شماره تلفن و ايميل به دبيرخانه نمايشگاه تحويل نمايند.
عکسهای نمايشگاه در دو گروه مستند و هنری به نمايش در خواهد آمد.
خواهشمند است فقط در اين دو حوزه عکس ارسال نماييد.
عکسها بايد فاقد پاسپارتو و قاب باشند.
ضمنا به جهت تامين بخشی از هزينه های بر پايی نمايشگاه خواهشمند است هنگام تحويل عکسها مبلغ ۲۰ هزار تومان به دبيرخانه پرداخت نماييد.
از تمامی خوانندگان اين فراخوان تقاضا مي گردد تا ساير دوستان فارغ التحصيل را از اين امر آگاه نمايند. ضمنا دوستانی که خارج از تهران زندگی می کنند می توانند عکسهای خود را ايميل کنند. نشانی سليت - ايميل و دبيرخانه در زير آمده است:
نشانی دبيرخانه: تهران- ] سهروردی بين عباس آباد و مطهری - ] ميرزایی زينالی
- شماره ۱۱۴ - طبقه دوم و احد ۷
تلفن : ۸۷۵۰۸۵۸
info@72pix.net - www.72pix.net

مصاحبه رضا جلالى، محمد رضا شاهرخى نژاد با ليلی گلستان

شهروز نظرى از گلستان در آتش می گويد

بهروز خان هم با رنگ که زندگی است آمد - کيشی خوش گليپسن

پنجره ام را با رنگ باز می کنم که زندگی است. و با رنگ زندگی را می بینم و نشانش می دهم اگر چه گاهی محو است. رنگ هایی که شادی و لبخند را می سازند جشن و پایکوبی را. رنگ هایی که جنگ و ویرانی را می سازند زلزله و مرگ را. هر چه هست زندگی است.

بچه های عکاسی دات کام با گزارشهای جالب از فتو کينا سنگ تمام می گذارند.

من عليرضانيک نژاد با کمک و همکاري شبانه روزي محمدرضاشهبازي - نعمامحمديان روشن و آرش عاشوري نيا تلاش خواهيم کرد تا آنجا که در توان داريم همه خبرهاي ريز و درشت فتوکينا را به اطلاع شما برسانيم.

توی این دهکده جهانی ما هم یه جائی اندازه یه قالیچه کوچولو دست و پا کردیم که مال خودمون باشه و بتونیم توش کمی وبلاگ بازی کنیم .
حالا هر کسی علی را از نزديک نبيند فکر مي کند واقعا کوچولوست!!

عليرضا عبادتى از سايه به سايه می گويد:

پاپاراتسى براساس تعريف دايره المعارف اينترنتى ويكى پديا (Wiki pedia) اصطلاح تحقير و توهين آميزى است كه براى بعضى از عكاسان به كار مى رود. آنها همچون سايه به تعقيب مشاهير و افراد پرآوازه مى پردازند تا آنان را در يك لحظه غافلگير كنند و از وضعيتى عكس بگيرند كه چندان براى سوژه خوشايند نيست، به خصوص كه در اغلب موارد موجب رسوايى يا بى آبرويى فرد مورد نظر مى شود...

مطلب رضا جلالى در باره عكاسى در سينماى ايران
انباشت ذهن با كلمات
شايد بهتر باشد كه با يك سئوال مبحث تصوير و به تبع آن عكس در سينماى ايران را شروع كنيم. اولين عنصرى كه باعث مى شود ما احساس كنيم كه يك اثر سينمايى روبه رويمان قرار دارد چيست؟
آيا اين عنصر شخص كارگردان، برگه هاى دكوپاژ و يا فيلمنامه است؟
به نظر مى رسد كه نهايى ترين جواب كه هيچ خللى به درستى آن نمى توان وارد كرد، تصوير است.

عكاسى ديجيتال جهان خبررسانى را متحول كرده است

فقط در بريتانيا ۳ ميليون دوربين عكاسى ديجيتالى فروخته شده و خدا مى داند در ساير كشورها چه تعداد به فروش رسيده است. حالا هر كس مى تواند عكس بگيرد و به راحتى آن را در اينترنت منتشر كند. چه بسا عكسى كه در اينترنت منتشر مى شود سر از صفحه اول روزنامه هاى بسيار معتبر و پرتيراژ درآورد. بنابراين ، اين سئوال پيش مى آيد كه رسانه چيست و خبرنگار كيست. به خاطر داشته باشيد تصاوير بدرفتارى و سوءاستفاده از زندانيان عراقى كه تصوير آمريكايى ها در ذهن هاى مردم دنيا را به لجن كشيد، از سوى يك عكاس حرفه اى خبرى تهيه نشده بود...

نمايشگاه مجسمه های سفالی پرنده های افجه کار فخری گلستان مادر کاوه به حمايت از جايزه کاوه در گالري گلستان چهارشنبه و پنجشبه اين هفته برگزار خواهد شد.

دوستی می گفت نوشتن هر مطلبی در اين جا شايد جايز نباشد من هم به او حق
می دهم البته شايد هم او بيش از حد آرمانی به قضيه می نگرد.
اما اکنون نزديک به بيست روز است که حنيف مزروعی را دستگير کرده اند و من در اين مدت به اين فکر بودم که اگر فردی در موقعيت من که در يک خبرگزاری خارجی کار
می کند در دفاع از حنيف مطلبی بنويسند بيشتر از آن که به نفعش باشد شايد ضرر داشته باشد. اما آخرش نشد که ننويسم.
آشنايی من با حنيف به کمتر از يکسال گذشته بر می گردد زمانی که هر دو برای ياس نو کار می کرديم و البته آنزمان هنوز پدر او در مجلس ششم بود. او را بيش از حد انتظار آرام و ساکت می ديدم و البته با لبخندی بر چهر ه اش. برايم هم جالب بود که در روزنامه کار مي کرد فکر مي کردم ( روزنامه نگاری شغلی نيست که بدرد امثال او بخورد)
اما ظاهرا او تصميمش را گرفته بود و با تمام مشکلات اين کار کنار آمده بود. بعد ها که با هم در وقايع اتفاقيه صميمی شديم از او بيشتر خوشم آمد چرا که مثل ديگران بود و ذهنيت موجود از افرادی نظير وی که پدرشان در موقعيتهايی رسمی هستند و تحملشان سخت است را حداقل برای من از بين برده بود.

باز هم در مورد ادی آدامز و عکس ديگری از وی

Mother Teresa cradles an armless baby girl at her order's orphanage in Calcutta, India in 1978. A champion among the poor in India, Mother Teresa received the Nobel Peace Prize Oct. 17, 1979. She died Sept. 5, 1997, at the age of 87.
(AP Photo/Eddie Adams)

Adams won a 1969 Pulitzer Prize for the Saigon execution picture, among the more than 500 honors he received in his career, including a 1978 Robert Capa Award and three George Polk Memorial Awards for war coverage.

اين عکس را وحيد سالمی امروز در حاشيه مراسم شروع به کار سال تحصيلی جديد زمانی که يک پيرزن در خواست بوسيدن عبای آقای خاتمی را می کند گرفته است.
امروز هر عکاسی که در آن مراسم صبح بود و نتوانسته بود اين عکس را بگيرد احساس تاسف می کرد.

تقدير نمايندگان مجلس از ورزشکاران صاحب مدال المپيک

قسمتی از صحبتهای آقايان جهانبگلو و قاسمپور را اينجا بخوانيد
جهانبگلو «از اين كه با حضور در اين جمع می‌تواند ادای دينی به هنر عكاسی ايران كند» ابراز خرسندی كرد و گفت: «فلسفه با عكاسی در اين است كه اگر فلاسفه با مفاهيم سروكار دارند و هنرمندان عكاس با تصاوير. پرسش هر دو درباره‌ی جهان و واقعيت است.» او گفت: «بعضی‌ها فكر می‌كنند عكاسی تقليد واقعيت و به يادگار در آوردن آن است.» در صورتی كه «عكاسی بازتاب واقعيت نيست بلكه خلق دوباره‌ی واقعيت است. كار عكاس كشف حقيقت نامرئی است كه پشت واقعيت نهفته شده است و اين حقيقت همان معنای زندگی است. زبان عكاسی زبان جستجوی معنا است.» او می‌گويد «كارعكاس فلسفی است. او دنبال معنايی است كه همراه جستجوی فلسفی است.» «عكاس تضادهای واقعيت اجتماعی و بشر را نمايان می‌كند و اينجا است كه پای گفتگو باز می‌شود.»
به گفته‌ی «جهانبگلو» جوهر گفتگويی در عكاسی ميان عكاس و وجدان خودش، هنر عكاس و واقعيت مقابلش و هنر عكاسی تماشاگران صورت می‌گيرد.»

۱۲۸۹۹۹۹ دانش آموز کلاس اولی و سحر دخترم امروز برای اولين بار به مدرسه رفتند تا عدد ۱۲۹۰۰۰۰ نفر آنها بنابه خبر شبکه خبر کاملا رند شود.

کافی است هر چند وقت يکبار به استاد دات سری بزنيد تا کلی به اطلاعاتتان اضافی شود. اين هم از سايت عکسی که استاد معرفی کرده اند.
عكس هاي گروهي از عكاسان نيويوركي در آژانس Marge Casey & Associates با سي سال سابقه.
سايت بصورت فلش و بسيار ساده اما موثر طراحي شده و فلسفه اش را كه ارائه عكس است بسيار خوب پشتيباني مي كند.

ادی آدامز عکاس Associated Press و برنده جايزه پوليتزر در سن ۷۱ سالگی در اثر بيماری در منهتن آمريکا در گذشت. عکس معروف وی از اعدام يک افسر سايگون (ويت کنگی) توسط افسر پليس ويتنام جنوبی در جريان جنگ ويتنام در سال 1968 را کمتر کسی است که نديده باشد.

در عکس بالا ادی سمت راست در کنار تام کرولی مدير Associated Press ديده مي شود.

دو نمايشگاه عکس همزمان با هم در روز شنبه چهارم مهر بعداز ظهر در دو گالری تهران افتتاح خواهد شد
نمايشگاه عکس مناظر شهری کار گروهی در نگارخانه لاله
نمايشگاه عکس انجمن عکاسی ايرانشهر در خانه هنرمندان

نمايشگاه اينترنتی عکاسان ايرانی و انگليسی

The present online exhibition is meant to be a cross-cultural joint online exhibition
between Redeye, a British photographers network and Iranqpg an Iranian counterpart.
Several months ago we came to know Redeye an English photography site through
Johnny Mobasher, a friend who lives in England.

شماره ۱۱۱ مجله زنان و چاپ مصاحبه ای از مريم زندی
در قسمتی از اين مصاحبه از خانم زندی سوال می شود آيا فکر کرده ايد بعد از مرگتان چه بر سر آثارتان می آيد؟ مثلا نگاتيوهايتان که ساليان سال نگهداری کرديد و با ارزش اند؟
و جواب ايشان:فکر می کنم بيشتر چيزهای مرا دور بريزند همان طور که من عروسک های مادرم را دور ريختم چون اهميتشان را درک نمی کردم.
اتفاقا شعر گونه ای هم در اين مورد دارم بدين مضمون
آن روز به اينجا می آيند
دخترانم
و با چشمانی که از جنس چشمان من است
به اينجا نگاه خواهند کرد
به لانه پرنده و تخم کبوتر
به گلهای خشک شده و گون صحرا
به صدفها و کنده های درخت گلابی
نمی دانند چوب ها را برای چه می خواستم
نمی دانند آن صدف کوچک چه غنيمتی بود
در آن شن زار که تو پيدا کردی
نمی دانند لانه ها را به چه قيمتی از پسرک روستايی خريدم
و نمی دانند گون ها را به چه سختی کنديم
و نمی دانند که هر دسته گل خشک شده
مال چه روزيست و چرا؟
دليل زنده اشيا را نمی دانند
و همه را دور خواهند ريخت
مثل من
که عروسک های مادرم را دور ريختم
وقتی مرد.

پنجشنبه پيش روزنامه ايران عکسی را از مانور عاشورا در صفحه اول چاپ کرد که به دليل جذابيت تصوير که منبع آن خبرگزاری فارس ذکر شده بود جلب توجه خواننده را به همراه داشت اما نکته جالب اينست که هر دو جنگده با چرخهای باز در حال بمباران منطقه نشان داده شده اند! حال سوالی که پيش می آيد اينست که آيا اين تصوير واقعی است يا نه؟ لطفا آقای رفايی که هم عکاس و هم در امر پرواز متخصص است برای اين مطلب يک نظر بدهد.

روزنامه نگارى آمريكايى پس از يازده سپتامبر
عكس ها گوياتر از كلمات مطلبی از عليرضا عبادتی در شرق

در گزارشى كه توسط موسسه «پروژه اى براى سرآمدى در روزنامه نگارى» منتشر شد حاصل يك سال مطالعه نشان می دهد... كه ارزش و اعتبار خبرنگاران در انظار و افكار عمومى ديگر به اندازه سابق نيست و مردم ارزش زيادى براى هنر و حرفه اين قشر از اجتماع قايل نيستند.
دبير اجرايى مجله تايم جيمز كلى در مصاحبه ای با صدای آمريکا گفته است: «آنها [منظور موسسه پروژه اى براى سرآمدى در روزنامه نگارى] سه سال يعنى ۱۹۸۳ ، ۱۹۹۳ و ۲۰۰۳ را با هم مقايسه كرده و به اين نتيجه رسيده اند كه در اين سه مرحله به تدريج عكس هاى مجله تايم بزرگتر شده و در نتيجه تعداد كلماتى كه در يك صفحه جا مى گيرد كم شده است. اما در جواب بايد گفت از زمان حادثه يازده سپتامبر ۲۰۰۱ عكس هايى كه از منهتن نيويورك و صحنه هاى جنگ افغانستان يا عراق در دو صفحه و بزرگ چاپ مى شوند بسيار گوياتر و تاثيرگذارتر از دو صفحه پر از كلمات است.»

دبير مسابقه عكس گفت‌وگو:گوهر گفت‌وگو را هنرمندان از خاتمي قاپيده‌اند.

اگر متن سخنان آقايان جهانبگلو و قاسم پور که در پايان مراسم ديروز بيان شد جايی ديديد حتما بخوانيد.

سايت هنوز را هم بخوانيد چون مطالب بر و بچه های وقايع اتفاقيه از جمله
¤ گيسو فغفوری ¤ بنفشه رمضانی ¤ اميد صالحی ¤ علی دهقان ¤ آزاده اکبری
¤ آرمن نرسسیان ¤ پرستو دوکوهکی ¤ علی اصغر سیدابادی ¤ آرش حسن‌نيا
را می توانيد آنجا بخوانيد.

دو هفته ای می شد که بد جوری تعطيل بودم و اصلا هم حال نوشتن وبلاگ و اين حرفها را نداشتم به هزار و يک دليل که نيازی به توضيح ندارد شايد همه بعضی اوقات اينجوری باشند و شايد هم نه!
اما ديروز راستی راستی خودم هم شوکه شدم. با وحيد و مجيد نشسته بوديم
که مجيد گفت: نمی آيی بريم خانه هنرمندان؟ گفتم اصلا حرفش را نزن که هيچ حالشو ندارم ساعت ۱۶:۵۰ بود در حال خداحافظی با مجيد بودم که موبايلو زنگ زد و صدای آشنايی گفت کجای خانه هنرمندان هستی ؟ گفتم من اصلا اونجا نيستم! خانم جوادی بود با تعجب گفت چی؟! کجايی؟!
گفتم من محل کارم هستم برای چی بايد بيام؟ گفت من ميگم زود بيا اينجا!!
گفتم شما بفرماييد حتما می آم. راستش فکر کردم يه خبری شايد باشد اما اصلا فکر نمی کردم که من اول باشم. خلاصه تا برسم به خانه دو بار هم بنده خدا خانم جوادی زنگ زد به موبايلم و من او را جلوی در خانه ديدم که با نگاهی به من فهماند که بايد زودتر می آمدم. راستش ۵ شنبه هم خانم جوادی به من تلفن کرده بود و زمان افتتاحيه نمايشگاه را گفنه بود.
چند نفر از دوستان هم که صبح به من تلفن کرده بودند که بعد از ظهر کی برنده است؟
آنجا بودند و با ديدن من که گفته بودم نمی دانم من شايد نيايم متعجب شدند!
ديروز برای من جالب بود که کسانی همانند آقايان رامين جهانبگلو - مرتضی قاسم پور و محمد حسن خوشنويس از عکس و اهميت آن در دنيای کنونی صحبت می کردند.
داشتم فکر می کردم که اخيرا توجه به عکس و عکاسی از طرف مراکز متعدد با برگزاری مسابقه های گوناگون نسبتا قابل توجه شده است و البته در صحبتی هم که با هنگامه همسر کاوه داشتم او نيز اذعان مي کرد حتی در لندن هم اينگونه نيست و اينجا خيلی توجه به عکس زياد شده است.

اينجا هم نتايج مسابقه عکس گفتگو را می توانيد ببينيد.