دو هفته ای می شد که بد جوری تعطيل بودم و اصلا هم حال نوشتن وبلاگ و اين حرفها را نداشتم به هزار و يک دليل که نيازی به توضيح ندارد شايد همه بعضی اوقات اينجوری باشند و شايد هم نه!
اما ديروز راستی راستی خودم هم شوکه شدم. با وحيد و مجيد نشسته بوديم
که مجيد گفت: نمی آيی بريم خانه هنرمندان؟ گفتم اصلا حرفش را نزن که هيچ حالشو ندارم ساعت ۱۶:۵۰ بود در حال خداحافظی با مجيد بودم که موبايلو زنگ زد و صدای آشنايی گفت کجای خانه هنرمندان هستی ؟ گفتم من اصلا اونجا نيستم! خانم جوادی بود با تعجب گفت چی؟! کجايی؟!
گفتم من محل کارم هستم برای چی بايد بيام؟ گفت من ميگم زود بيا اينجا!!
گفتم شما بفرماييد حتما می آم. راستش فکر کردم يه خبری شايد باشد اما اصلا فکر نمی کردم که من اول باشم. خلاصه تا برسم به خانه دو بار هم بنده خدا خانم جوادی زنگ زد به موبايلم و من او را جلوی در خانه ديدم که با نگاهی به من فهماند که بايد زودتر می آمدم. راستش ۵ شنبه هم خانم جوادی به من تلفن کرده بود و زمان افتتاحيه نمايشگاه را گفنه بود.
چند نفر از دوستان هم که صبح به من تلفن کرده بودند که بعد از ظهر کی برنده است؟
آنجا بودند و با ديدن من که گفته بودم نمی دانم من شايد نيايم متعجب شدند!
ديروز برای من جالب بود که کسانی همانند آقايان رامين جهانبگلو - مرتضی قاسم پور و محمد حسن خوشنويس از عکس و اهميت آن در دنيای کنونی صحبت می کردند.
داشتم فکر می کردم که اخيرا توجه به عکس و عکاسی از طرف مراکز متعدد با برگزاری مسابقه های گوناگون نسبتا قابل توجه شده است و البته در صحبتی هم که با هنگامه همسر کاوه داشتم او نيز اذعان مي کرد حتی در لندن هم اينگونه نيست و اينجا خيلی توجه به عکس زياد شده است.

اينجا هم نتايج مسابقه عکس گفتگو را می توانيد ببينيد.

اگر پليس عراق حسن قائدی را دستگير کرده است مقصر کيست؟!
آيا آنان که مسوليت فرستادن او را به عراق بر عهده داشتند با اطلاع از شرايط و اوضاع آنجا اينکار را انجام داده اند؟ اگر جواب مثبت است که نبايد اينکار را می کردند چرا که بعد از اتفاقات چند ماه گذشته در شهرهای مذهبی عراق به شدت کار خبرنگاران و بخصوص عکاسان در آنجا با محدوديت جدی روبروست خصوصا بعد از دستگيری خبرنگاران ايرنا در بغداد و پر واضح است تنها دليل موجود يعنی ايرانی بودن وی کافی بود تا وی نيز دستگير شود.و اگر هم نمی دانستند که وضعيت چگونه است که جای تاسف دارد!
اما ممکن است بگويند وی با اصرار شخص خود رفته است که اين نيز پذيرفتنی نيست چون وی اکنون به عنوان عکاس خبرگزاری فارس در آنجا دستگير شده است و آنچنان که در خبر ها آمده است به دليل نداشتن مجوز عکاسی از دولت عراق دستگير شده است. صد البته خبرگزاری نياز به حفظ سلامتی جان او دارد چرا که در چنين شرايطی می تواند از عکسهای او بهره مند شود.
اما سخني هم با حسن عزيز
اينکه کسی بتواند در اتفاقات مهم خبری حضوری بموقع داشته باشد و بخصوص برای عکاس خبری بسيار مهم است اما شرط اصلی برای چنين کاری ابتدا حفظ سلامتی خويش در مواقع خطر است چرا که در غير اينصورت کاری نيز انجام نخواهد شد.

انجمن صنفي عكاسان مطبوعات ايران؛
خواستار آزادي سريع عكاس خبرگزاري فارس شد

رويه ناپسند روزنامه ها

خوب ظاهرا دستکاری در عکسها برای روزنامه های ايران تبديل به يک روش شده است و در ادامه همين روش امروز روزنامه آفرينش (البته ظاهرا سايت روزنامه اشکال دارد که نمی شود آنرا بازش کرد
http://www.afarineshdaily.com ) با حذف نوشته های روی درب شيشه ای عکس آقای خاتمی که در پايين می بينيد اقدام به چاپ آن نموده است.
بنده بعنوان صاحب اثر اينبار نيز پيگيری قانونی موارد خلاف واقع و دستکاری در اثر توسط روزنامه آفرينش را برای خود محفوظ نگه می دارم.

جناب آقای رئيس جمهور بعد از جلسه هيات دولت

برای ديدن عکسهای حاجی وحيد اينجا و برای ديدن عکسهای بيشتر از حج اينجا را کليک کنيد. کسانی که حج رفته اند می دانند که الان وحيد چه حالی ميکنه با هر فريم عکسی که می گيرد. راستی چند نفر نيز التماس دعا دارند از آقا وحيد.

اين استاد دات هميشه انباشتی از اطلاعات جديد را در دنيای اينترنت و ارتباطات برای آشنايی افراد علاقه مند به همراه خود دارد و حيف است که آقای مهاجرانی در زمان وزارتشان امتياز روزنامه ابنترنت را به ايشان ندادند! امروز به خاطر اينکه مجبور بودم برای شرکت در مصاحبه وزرای خارجه ايران و ايتاليا بروم جلسه مصاحبه ايشان با روزنامه ياس نو را ترک کردم اما بعدا صحبت های ايشان را می خوانم. شما بگوئيد آدمی مثل ايشان با انبوه اطلاعات در زمينه ارتباطات می توانست غير از ( . ) برای وبلاگش اسم گذاری کند؟

بالاخره تهرانی عزيز هم وبلاگ نويس شد . مبارکه
او در اولين نوشته خود می نويسد:ضرورت ايجاد صفحات فارسی در سايت ، از مدتها پيش حس می شد . بعضی مسائل فنی و غير فنی اين مهم را به تاخير انداخت تا امروز که اين بخش در قالب وب لاگ يا وب لاگهايی منتشر می شود و يلدا معيری عکاس پر تلاش اين سالها زودتر از من شروع کرد و در اين عرصه هم پرتلاش اولین وب لاگ را در کارگاه نوشت .وب لاگهای ديگری هم در راه است که بعد از راه اندازی در موردشان خواهم نوشت.
شايد مهم ترين هدفی که اين وب لاگ دنبال می کند ايجاد فضايی جهت تبادل نظر با هنرمندان و بازديدکنندگان جهت ارتقاء شکلی و محتوايی سايت است.

راستش ما عکاسها با گرافيستها اشتراکاتی داريم و البته اختلافاتمان بيشتر است.
من نمی دانم چرا بايد يک عکس را به صورت بر عکس چاپ مي کنند تا به اصطلاح رو به صفحه باشد!! اگر امکان انتخاب يک عکس ديگر برای چاپ وجود ندارد بايد به همان اثر و البته صاحبش احترام گذاشت و از دست کاری آن خودداری کرد مخصوصا بدون مشورت با عکاس!
حالا اين مطلب را نوشتم تا درد کهنه را تازه کنم. چندی پيش مصاحبه ای از بنده در صفحه در شهر ضميمه ايرانشهر روزنامه همشهری مورخ دوم ديماه ۱۳۸۲ چاپ شد (آدرس همشهری را نمی شد لينک درست بدهم خوب کامل نوشتم) بهمراه چاپ عکس آقای خاتمی که من عکاسی کرده ام حالا شما ببينيد من چی عکاسی کرده ام و چی چاپ شده است.

اين سمت راستی عکس من بود - و اين سمت چپی کار همشهری!!

و اين در حاليست که يک نسخه از عکس با امضای آقای خاتمی نزد بنده موجود است.بنده بعنوان صاحب اثر پيگيری قانونی موارد خلاف واقع و دستکاری در اثر توسط روزنامه همشهری را برای خود محفوظ نگه می دارم.
نمونه ديگرش آخرين شماره مجله زنان است.

باز عکس من در سمت راست - و کار دوست طراح صفحه در سمت چپ !!

شما بگوييد چکار بايد کرد؟

candlelight vigil location: memorial hall
candlelight vigil
location: memorial hall
north york civic centre
5100 yonge street
date: thursaday,February.5th,2004
time:6.5pm-9pm
ايرانيان مقيم کانادا در طی مراسمی به منظور جمع آوری کمک به نفع زلزله زدگان در آدرس بالا گرد همايی خواهند داشت.

کنسرت اخير استاد شجريان

اگر علاقه مند ديدن عکسهايی از کنسرت اخير استاد شجريان باشيد می توانيد آنها را در سايت کاپوچينو ببينيد.

سالگرد وبلاگ

عجب روزگار می گذرد!
راستش من آدم تنبلی هستم در يادگيری يکسری حفظيات و غيره
و اصلا هم به گذشت عمر و اين جور چيزها افسوس نمی خورم يا حداقل سعی می کنم تا برای خودم اينگونه وانمود کنم. اما در طی اين روند هميشه سعی دارم تا جايی که امکانش را دارم چيزهايی ياد بگيرم و اگر شما اکنون مشغول خواندن اين مطلب هستيد همه از لطف احسان می باشد. يک نفر با خصوصيات احسان (آنها که می شناسند ميدانند که چقدر انسان شريفی است اين استاد کامپيوتر) وقتی با تمام مشغله اش وقتش را به کارهای سايت من اختصاص می دهد واقعا جای سپاس گذاری دارد ؛ همچنين از محمد رضای عزيز که با هم دوستند. اينها را نوشتم تا بياد خودم هم باشد که يکسال است با کمک اين دوستان توانستم سايت و و بلاگ خود را داشته باشم. هيچ يادم نمی رود زمانی که در عراق بودم و نمی توانستم وبلاگ بنويسم ؛ تلفنی به احسان می گفتم و او می نوشت.
خوب بقول احسان اکنون HasanPix يکساله شده است. و اکنون که به آرشيو مطالب وبلاگ مراجعه می کنم چقدر برايم جالب است مرور خاطراتم. جالب است پارسال درست همين موقع من مسافرت بودم و امسال اهل و عيال!! خوب ديگه...
و در پايان لازم است خوشحالی خود را از استقبال عکاسان را از داشتن وبلاگ و سايت شخصی اعلام کنم هر چند کار احسان و محمد رضا زياد می شود. و اميدوارم اين دوست عزيز که بقول خودش در غيبت صغری بسر می برد هر چه زودتر وبلاگش رو بنوسه.